HISTORIA REFLEKSOTERAPII

Refleksoterapię stóp poprzedzały w przeszło tysiącletniej historii różne techniki masażu ciała, jako naturalnego i jednocześnie najstarszego sposobu postępowania przywracającego równowagę w organizmie. Już jako terapia  nazwana później refleksologią rozwinęła się dopiero na początku XX wieku, kiedy to amerykański lekarz, dr William Fitzgerald 1872-1942) podsumował pod kątem medycznym doświadczenia swoich poprzedników (F.iW.Huneke, I.P.Pawłow, Sir H. Head) wydając książkę "Terapia strefowa -uśmierzanie bólu w domu"(Zone therapy- relieving pain at home). Całe ciało człowieka podzielił na 10 pionowych stref. Związek pomiędzy poszczególnymi strefami na stopach, a tymi samymi segmentami na ciele okazał się być aż nazbyt wyraźny.

Badania empirycznie dowiodły niezbicie, że zarówno narządy, jak i tkanki czy układy znajdujące się w określonej strefie podłużnej w ciele dają się leczyć poprzez masaż lub akupresurę odpowiadającej im strefie na stopie. Za pomocą masażu tych stref można odruchowo wpływać na odpowiednie narządy wewnętrzne. Wiedzieli już o tym Chińczycy, którzy ok. 5 tys. lat temu praktykowali leczenie chorób poprzez masaż lub ucisk ściśle określonych punktów na ciele. W późniejszych wiekach rozwinęła się akupunktura, która była modyfikacją metody ucisków. Zaczęto używać igieł do nakłuwania wrażliwych punktów na skórze osiągając podobne efekty terapeutyczne, co przez uciskanie czy masaż. Ciekawą rzeczą jest to, że podłużne strefy Fitzgeralda pokrywają się nieomal z południkami energetycznymi medycyny chińskiej.

W latach trzydziestych naszego stulecia młoda amerykańska masażystka Eunice Ingham wykorzystując w praktyce osiągnięcia stref Fitzgeralda rozwinęła specyficzną technikę masażu receptorów na stopach. Swoją metodę upowszechniła pod nazwą refleksologia, już jako naukę. Metoda rozpowszechniła się w wielu krajach, w tym również i w Europie. Kontynuatorką tej metody była Hanne Marquardt, która w 1958 roku praktykowała tę metodę jako terapię w swoim gabinecie, a potem uczyła jej w założonej przez siebie szkole.

Przyjęło się  więc nazywać:
Refleksoterapią - masaż uciskowy stref refleksowych
Refleksologią - naukę o masażu stref refleksowych

1. Wstępnie określa w którym miejscu w organizmie należy szukać jakichś dolegliwości (diagnoza pomocnicza).
2. Ma działanie terapeutyczne na refleksy niedomagającego narządu lub części ciała. Łagodzi poważne dolegliwości. Wpływa na układ autonomiczny organizmu regulująco, np. na ciśnienie krwi, pracę jelit, pęcherza moczowego, oddychanie.
3. Oddziałuje leczniczo w przypadku chorób psychosomatycznych.
4. Jest pierwszą pomocą w stanach ostrych, zwłaszcza bólowych.
5. Ma zastosowanie w profilaktyce. Pobudza siły organizmu i utrzymuje go w zdrowiu. Wzmacnia układ immunologiczny. Wspiera procesy samoregulacyjne organizmu. Odpręża układ nerwowy i rozluźnia mięśnie. Likwiduje blokady energetyczne i emocjonalne.

 

W JAKICH WYPADKACH NIE MOŻNA STOSOWAĆ REFLEKSOTERAPII

1. W ciężkich infekcjach zakaźnych połączonych z wysoką gorączką.
2. W zapaleniu żył i układu limfatycznego.
3. W zagrożonej ciąży (w ciąży fizjologicznej można stosować lekki masaż).
4. W chorobach wymagajacych zabiegu chirurgicznego (np. wyrostek robaczkowy, pęcherzyk żółciowy).
5. W grzybicy stóp, rozległych żylakach, w zespole Sudecka, w bolesnych uszkodzeniach lub złamaniach stopy.
6. Niektórzy nie polecają stosowania refleksoterapii w chorobach nowotworowych.

 

NAJCZĘŚCIEJ WYSTĘPUJĄCE REAKCJE PO ZABIEGU REFLEKSOTERAPII

1. Swędzenie skóry stóp i inne reakcje jej pobudzenia, jak np. wysypka, wzmożenie pocenia.
2. Przemijające uczucie zimna bezpośrednio po zabiegu.
3. Nasilenie oddawania moczu z powodu wzmożonej przemiany materii i odtruwania się organizmu. Często wiąże się z tym zmiana jego zapachu na bardziej intensywny i ostry oraz barwy na ciemniejszy, czasem występuje przejściowe zmętnienie.
4. Przyspieszenie perystaltyki jelit, zmiana zabarwienia kału, cuchnący zapach i zmiana konsystencji.
5. Zwiększenie wydzielania drażniącego śluzu przez błony śluzowe nosa, gardła i równie drażniącej wydzieliny pochwy u kobiet.
6. Przejściowo mogą zaostrzyć się występujące wcześniej objawy przewlekłe. Może też ulec wyraźnemu podwyżeniu ciepłota ciała. Mogą na przykład aktywować się zaniedbane choroby reumatoidalne, ogniska zapalne, zwłaszcza zębów, migdałków czy zatok przynosowych. Każde przejściowo występujące pogorszenie stanu zdrowia, nasilenie objawów jest pozytywnym symptomem i dowodzi przejścia choroby ze stanu przewlekłego w stan ostry, który organizm jest w stanie sam zwalczyć.
7. Odreagowywanie wewnętrznych napięć czy konfliktów płaczem lub zwierzeniami.
8. Poczucie rozluźnienia pod wpływem zharmonizowania systemu wegetatywnego: współczulnego i przywspółczulnego. Senność lub poczucie znużenia. Długi i pokrzepiający sen. Czasem, pomimo braku snu, doskonałe samopoczucie.

SZCZEGÓLNE WSKAZANIA LECZNICZE

Każdy człowiek posiada na stopie strefy refleksowe. Są one niebolesne w przypadku, kiedy narząd jest zdrowy i funkcjonuje normalnie. Dopiero gdy pojawią się zmiany patologiczne w narządzie lub układzie, strefy refleksowe stają się zauważalnie tkliwe lub bardzo bolesne. W odpowiednich sektorach mogą pojawić się różne zmiany: zaczerwienienie, zgrubienie skóry, odciski, nagniotki, wyczuwalne zgrubienia lub grudki pod skórą, pęknięcia skóry na piętach, zniekształcenia niektórych paznokci czy palców, rejonów stopy, choroby określonych paznokci, kurcze palców i łydek, obrzęki miejscowe, grzybica, nadmierne pocenie. Czasem, z powodu noszenia niewygodnego i ciasnego obuwia, zmiany na stopach mogą być pierwotne w stosunku do choroby narządu.
Praktycznie, przez odruchowy masaż stóp można wpływać na każdy narząd, tkankę, czy część ciała. Najkorzystniej jednak terapia ta działa w lekkich chorobach o przebiegu ostrym i służy jako natychmiastowa samopomoc. Oddziałuje się wówczas na refleksy chorego narządu czy rejonu ciała. W dalszej kolejności działa się na refleksy pozostałych narządów, czyli praktycznie na całą powierzchnię stopy.
W innych, bardziej poważnych chorobach, w tym i przewlekłych jest stosowana jako uzupełnienie innych metod leczenia.
Zabieg refleksoterapii powinien być w takich wypadkach wykonywny przez profesjonalistę, według ściśle określonych zasad (działanie nie tylko na strefy objawowe chorego narządu, ale i na związane z nim strefy przyczynowe, często bardzo odległe lokalizacyjnie od miejsca refleksu niedomagającego narządu).

Za pomocą zabiegów refleksoterapii można oddziaływać leczniczo szczególnie przy:

• nadciśnieniu i niedociśnieniu,
• bólach głowy, migrenach, bólach i dolegliwościach zębów, w tym paradentozie, ucha (bóle, szumy, osłabienie słuchu, zaburzenia błędnika-zawroty głowy), w chorobach oczu jak jaskra, zaćma, zaburzenia widzenia,
• nerwobólach, rwie kulszowej, postrzale, w chorobach kręgosłupa; bólach krzyża i dolegliwościach ze strony kręgosłupa szyjnego,
• przeziębieniu, zapaleniu migdałków podniebiennych, zatok przynosowych, katarze, zapaleniu oskrzeli, kaszlu i innych chorobach układu oddechowego,
• astmie oskrzelowej i katarze siennym, w stanach zapalnych spojówek na tle alergicznym,
• w chorobach przewodu pokarmowego, również o podłożu alergicznym; biegunkach, zaparciach, zaburzeniach trawienia: wzdęciach, uczuciu pełności, braku apetytu, nudnościach, wymiotach, zgadze, odbijaniu,
• w schorzeniach wątroby i pecherzyka żółciowego, trzustki,
• w chorobach układu moczo-płciowego, w tym w zapaleniu pęcherza moczowego, w pęcherzu neurogennym, moczeniu nocnym u dzieci, w zaburzeniach pracy nerek, jak stany zapalne, kamica nerkowa, obrzęki, kolki, również w zaburzeniach miesiączkowania, niezstąpieniu jąder, w chorobach gruczołu krokowego,
• w chorobach reumatoidalnych, zapalnych, w tym w reumatyzmie mięśni , ścięgien, stawów, nerwów i innych tkanek miękkich, w leczeniu dny,
• w chorobach układu nerwowego, w drażliwości układu autonomicznego - dystonia wegetatywna - objawiająca się niepokojem, rozdrażnieniem, zaburzeniami snu, lękami, depresją,
• w chorobach skóry, w tym i wyprysku alergicznym,
• w chorobach tarczycy i innych gruczołów wewnętrznego wydzielania,
• w chorobach serca i układu krążenia,
• za pomocą refleksoterapii można też doskonale leczyć objawy prodromalne (zapowiadające chorobę).

Zapraszamy do wypróbowania dobroczynnego oddziaływania refleksoterapii na organizm

Autor:  Wanda Karpińska mgr farm., refleksoterapeuta-praktyk
Kwiecień 2005

Bibliografia:

1. Aleksandrowicz Ryszard (1994), PZWL, Mały Atlas Anatomiczny,
2. Dwight C. Byers (1996), Ingham Publishing Inc.Florida USA, przekład mgr Wanda Budzanowska-Bratko, Lepsze Zdrowie z Refleksologią Stóp,
3. Crane Beryl (2001), Könemann, Refleksologia. Ilustrowany Przewodnik,
4. Dziak Artur, Tayara Samer (1996), KASPER, Jak Mieć Zdrowe Nogi,
5. Gillanders Ann (1997), DELTA, Refleksologia czyli Terapia Uciskowa,
6. Hin Kuan, wsp. Zaugg Brigitte, Kan Cok (2001), PZWL, Chiński Masaż i Akupresura,
7. Kushi Michio (1996), POLBOOKS Co., Księga Orientalnej Diagnozy,
8. Masafret Hedi (1996), PAGINA, Ku Zdrowej Przyszłości,
9. Leibold Gerhard (1996), J&BF, przekład z niem. lek.med. Anna Świeboda, Masaż Stóp,
10. Lidell Lucinda i wsp. DELTA, Przewodnik. Masaż. Techniki Wschodu i Zachodu,
11. Ohashi (1997), COMES, Co Mówi Twoje Ciało,
12. Shen Peijan , DELTA, Masaż Uśmierzający Ból,
13. Wagner Franz (1999), Bis, Refleksoterapia,
14. Zatouroff Michael (1997) PZWL, Objawy Fizykalne. Rozpoznawanie w kolorze.

powrót do strony głównej